SUÇSUZ BİR İNSANI SUÇLU GÖSTERMEK İÇİN YALAN VE İFTİRAYA BAŞ VURANLAR
Dr. Vehbi KARAKAŞ
Hiçbir Müslüman, herhangi bir insanı suçlu göstermek için yalan ve iftiraya tenezzül etmez. Çünkü onun dini ve imanı buna izin vermez. Böyle bir adiliğe tenezzül eden de hakiki Müslüman olamaz.
Haksız, hırsız ve yolsuz olduğu halde kendini haklı ve doğru çıkarmak için helal olmayan yol ve yöntemlere baş vuranlar, suçsuz insanları suçlu gösterip onların mazlum ve mağdur olmalarına sebep olanlar, Allah’ın şu tehditlerine müstehak olurlar. Buyuruyor ki Allah:
وَمَنْ يَكْسِبْ خَطٖٓيـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرٖٓيـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَاِثْمًا مُبٖينًا۟
“Kim de bir hata veya günah işler, sonra onu bir suçsuzun üzerine atarsa şüphesiz ağır bir iftira suçunu ve apaçık bir günahı yüklenmiş olur.” [1]Nisa, 4/112
وَالَّذٖينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنٖينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَاناً وَاِثْماً مُبٖيناًࣖ
“Hak etmedikleri halde mümin erkek ve mümin kadınları incitenler apaçık bir bühtan ve günah yüklenmiş olmaktadırlar.” [2]Ahzab, 33/58
Sevgili Peygamberimiz (sav) bir gün:
“–İnsanı helâke sürükleyen (dünyasını-ahiretini cehennem eden) yedi şeyden sakınınız!” buyurmuş.
Ashâb-ı kirâm sormuş:
“–Ey Allah’ın Rasûlü, onlar nelerdir?” Peygamberimiz şöyle cevap vermiş:
- Allah’a şirk koşmak, (Allah’ın işini ve icraatını birtakım kimselere bağlamak)
- Sihir (büyü) yapmak,
- Haksız yere bir insanı öldürmek,
- Faiz yemek,
- Yetim malı yemek,
- Düşmana hücum sırasında savaştan kaçmak,
- İffetli Müslüman bir kadına zina iftirasında bulunmak.” [3]Buhârî, Vasâyâ, 23; Tıb, 48; Hudûd, 44; Müslim, Îmân, 145.
Peygamberimiz bir başka zaman ashabına sormuş:
“Müflis kimdir, biliyor musunuz?” Ashâb:
– Bizim aramızda müflis, parası ve malı olmayan kimselerdir, demişler. Peygamberimiz (sav) müflisi şöyle açıklamış:
“Şüphesiz ki ümmetimin müflisi, kıyamet günü namaz, oruç ve zekât sevabıyla gelir. Gelir ama bir taraftan da bu insanın günahları vardır. İnsanlara sövmüştür, kimi insana zina iftirasında bulunmuş, kimi insanın malına çökmüş, kimi insanın kanını dökmüş, kimi insanı dövmüştür. Bu insanın iyiliklerinin sevabı, zulüm ettiği insanlara verilir. Üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları biterse, bu sefer hak sahiplerinin günahları bu insanın omuzuna yüklenir; sonra da cehenneme atılır. İşte gerçek müflis budur.” [4]Müslim, Birr, 59
